خاستگاه تاریخی فولاد ضد زنگ

 

اختراع و استفاده از فولاد ضد زنگ را می توان به جنگ جهانی اول ردیابی کرد. در آن زمان، اسلحه های انگلیسی در میدان نبرد همیشه به عقب منتقل می شدند، زیرا لوله ها فرسوده شده بودند و قابل استفاده نبودند. بخش تولید نظامی به Brearley دستور داد تا فولاد آلیاژی مقاوم در برابر سایش با استحکام بالا را بخصوص برای حل مشکل سایش بشکه تولید کند. Brearley و دستیارانش انواع مختلف فولاد تولید شده در داخل و خارج از کشور، فولادهای آلیاژی مختلف با خواص مختلف را جمع آوری کردند و آزمایش های عملکردی را بر روی ماشین های مختلف با ویژگی های مختلف انجام دادند و سپس فولادهای مناسب تری را برای ساخت تفنگ انتخاب کردند. یک روز آنها یک فولاد آلیاژی حاوی مقدار زیادی کروم را آزمایش کردند. پس از تست مقاوم در برابر سایش، مشخص شد که این آلیاژ مقاوم در برابر سایش نیست و این نشان می دهد که نمی توان از آن برای ساخت تفنگ استفاده کرد. بنابراین آنها نتایج آزمایشی را ثبت کردند و آن را به گوشه ای انداختند. یک روز بعد از چند ماه، یکی از دستیاران با یک تکه فولاد براق به سمت بریرلی دوید و گفت: "آقا، این همان فولاد آلیاژی است که آقای ملا فرستاده بود که وقتی داشتم انبار را تمیز می کردم، پیدا کردم. آیا می خواهید آزمایش کنید و ببین چه تاثیر خاصی داره!" "باشه!" بریل در حالی که به فولاد درخشان و خیره کننده نگاه می کرد با خوشحالی گفت.
نتایج تجربی ثابت می کند که این قطعه ای از فولاد ضد زنگ است که از اسید، قلیایی و نمک نمی ترسد. این فولاد ضد زنگ توسط یک ملا آلمانی در سال 1912 اختراع شد، اما ملا نمی دانست از این فولاد ضد زنگ برای چه استفاده می شود.
برلی با خود فکر کرد: از این نوع فولاد که در برابر سایش مقاوم نیست، اما در برابر خوردگی مقاوم است، نمی توان از آن برای ساخت تفنگ استفاده کرد، آیا می توان از آن برای ساخت ظروف استفاده کرد؟ او بلافاصله این کار را انجام داد و چاقوهای میوه‌خوری، چنگال، قاشق، بشقاب میوه، چاقوهای تاشو و غیره از فولاد ضد زنگ ساخت.
فولاد ضد زنگ اختراع شده توسط Brearley در سال 1916 ثبت اختراع بریتانیا را به دست آورد و تولید انبوه را آغاز کرد. از آن زمان، فولاد ضد زنگ که به طور تصادفی از زباله دانی کشف شد، در سراسر جهان محبوب شد و هنری برلی به عنوان "پدر فولاد ضد زنگ" نیز شناخته می شود.