مسائل رایج مرتبط با فرآیند عملیات حرارتی برای میزهای جوش سه بعدی چیست؟

I. نقص در شکل و ابعاد قطعه کار
1. تغییر شکل و تاب خوردگی:* این شایع ترین مشکل است که در درجه اول به دلیل دمای ناهموار در طول گرمایش و سرمایش ایجاد می شود. این منجر به نرخ‌های ناسازگار انبساط و انقباض حرارتی در مناطق مختلف و تنش‌های داخلی نامتعادل می‌شود که در نهایت باعث می‌شود ابعاد و شکل قطعه کار از مشخصات طراحی منحرف شود. در موارد شدید، مسطح بودن میز جوشکاری از حد تحمل فراتر می رود و باعث می شود که نتواند الزامات موقعیت جوش را برآورده کند.
2. ترک خوردگی: تنش حرارتی بیش از حد- ناشی از گرمایش بیش از حد سریع یا کنترل نامناسب سرعت خنک‌کننده-می‌تواند از حد استحکام مواد فراتر رود و منجر به ترک‌های سطحی یا داخلی شود. در سازه های جوش داده شده مانند جداول جوش سه بعدی، ترک ها اغلب در امتداد ناحیه تحت تأثیر حرارت- جوش (HAZ) منتشر می شوند که مستقیماً منجر به از بین رفتن قطعه کار می شود.
II. سختی و نقص عملکرد
1. سختی غیر استاندارد: این شامل سختی بیش از حد و ناکافی است. سختی بیش از حد بالا ناشی از دماهای تلطیف بسیار پایین یا زمان نگهداری بسیار کوتاه است. برعکس، دمای بیش از حد بالا یا سرعت خنک کنندگی کند منجر به سختی ناکافی می شود. هر دو موضوع مقاومت سایشی و استحکام ساختاری میز جوشکاری را به خطر می اندازند.
2. شکنندگی معتدل: نگه داشتن و سرد کردن در محدوده دمایی خاص (معمولاً 250 تا 400 درجه) می تواند چقرمگی فولاد را کاهش دهد و خطر ترک خوردگی و به خطر انداختن بار کلی -ایمنی میز جوشکاری را افزایش دهد.
3. کاهش تنش ناکارآمد: پارامترهای عملیات حرارتی نامناسب نمی توانند تنش های پسماند ایجاد شده در طول جوشکاری و ریخته گری را به اندازه کافی از بین ببرند. همانطور که این تنش ها به تدریج در طول استفاده بعدی آزاد می شوند، دقت میز جوش به طور مداوم کاهش می یابد و ثبات ابعادی بدتر می شود.
4. تعادل سختی سختی و چقرمگی: افزایش سختی از طریق عملیات حرارتی اغلب با کاهش چقرمگی همراه است. اگر پارامترهای فرآیند ضعیف انتخاب شوند، میز جوش ممکن است استحکام کافی داشته باشد، اما مقاومت در برابر ضربه نداشته باشد، که باعث می شود آن را بیشتر در معرض ترک خوردن تحت بار قرار دهد.
III. ریزساختار مواد و عیوب سطحی
1. گرمای بیش از حد/ سوزاندن بیش از حد: دمای عملیات حرارتی بسیار بالا یا زمان نگهداری طولانی مدت باعث درشت شدن دانه ها می شود و استحکام و انعطاف پذیری مواد را کاهش می دهد. گرمای بیش از حد میز جوشکاری را مستعد شکستگی می کند، در حالی که سوزش بیش از حد قطعه کار را غیرقابل استفاده می کند. این مشکلات معمولاً از خوانش نادرست ترموکوپل یا تنظیمات نادرست پارامتر ناشی می شود.

2. اکسیداسیون سطحی و کربن زدایی: اتمسفر بیش از حد اکسید کننده در کوره عملیات حرارتی، یا فقدان محافظت ضد اکسیداسیون، می تواند منجر به ضخیم شدن مقیاس اکسید سطحی و تشکیل یک لایه کربن زدایی شود. این امر سختی سطح و مقاومت در برابر سایش را کاهش می دهد و دقت ماشینکاری بعدی را به خطر می اندازد.
3. عدم یکنواختی-ریزساختاری: حرارت/خیساندن ناکافی یا سرعت سرمایش نابرابر می‌تواند منجر به ریزساختارهای داخلی ناسازگار و تغییرات موضعی در خواص مواد شود و در نتیجه بر پایداری عملکرد مکانیکی کلی میز جوش تأثیر بگذارد.
IV. مشکلات خاص عملیات حرارتی برای اجزای میز جوشکاری سه بعدی-
برای اجزای میز جوشکاری که از طریق پرینت سه بعدی فلزی ساخته می شوند، ممکن است مسائل خاص زیر نیز پیش بیاید:

1. آسیب تجهیزات ناشی از پودر باقیمانده: پودر شل تمایل دارد در حفره های داخلی و کانال های خنک کننده اجزای چاپ شده سه بعدی- باقی بماند. اگر این پودر در طی عملیات حرارتی جابجا شود، می‌تواند به ناحیه دمای بالا{4}}کوره عملیات حرارتی خلاء آسیب برساند و منجر به خرابی تجهیزات شود.
2. خطر آلودگی سطح: برای جوشکاری اجزای میز ساخته شده از آلیاژهای تیتانیوم یا آلیاژهای مبتنی بر نیکل{1}}، اتمسفر نامرغوب کوره در طول عملیات حرارتی خلاء به راحتی می تواند باعث آلودگی سطح شود و مستقیماً منجر به ریزش اجزا شود.